Er woedt een klassieke strijd in De Baarsjes, de strijd tussen kerk en staat. Inzet hierbij zijn twee gebouwen: de Turkse Westermoskee en de Rooms-katholieke ‘Lieve Vrouwe van Altijddurende Bijstand’ (beter bekend als de Chassékerk).
Het stadsdeel en de financiers van het Westermoskee-project zijn bang dat de liberale koers van de moskee, die in eerste instantie met de Turkse organisatie Milli Görüs is afgesproken, niet behouden blijft. Door eerst wel te tekenen en daarna toch weer op de beslissing terug te komen, heeft Milli Görüs zichzelf inmiddels klemgezet tussen de orthodoxe moedervereniging in Duitsland die de afspraken niet ziet zitten en het stadsdeel dat niet verder wil zonder een gegarandeerde ‘liberale koers’.
Hoewel een geloofsgemeenschap zich, met beroep op godsdienstvrijheid, normaal gesproken niet zoveel van een stadsdeel hoeft aan te trekken wat betreft de te varen religieuze koers, kost een grote moskee natuurlijk heel veel geld en daarvoor hebben ze de bank en de woningbouwvereniging nodig. Deze partijen hebben op hun beurt weer niet zo veel met de godsdienstvrijheid van doen, maar willen niet verantwoordelijk gehouden worden voor het financieren van fundamentalisten en werken dus alleen mee als er een overeenkomst tussen stadsdeel en moskee ligt. Met andere woorden: het is slikken of stikken voor de Moskee. Toch lijkt men vooralsnog te kiezen voor het laatste, ‘dan maar geen moskee’, zei moskeedirecteur Fatih Dag vorige week in Trouw, ‘in de Koran staat dat de hele aarde een gebedsplaats is.’
Zo makkelijk hebben de katholieken het niet. De ‘Parochie van de Heilige Drie-eenheid’ wil haar kerkgebouw in de Chasséstraat, met religieuze motieven, juist slopen, maar ook hier ligt het stadsdeel dwars. De parochie vindt eigenlijk dat een kerkgebouw ‘na beëindiging van zijn liturgische functie’ gesloopt zou moeten worden en zeker niet voor allerlei wereldlijke functies worden gebruikt. Het stadsdeel daarentegen wil het monumentale kerkgebouw juist behouden om er na grondige verbouwing een nieuwe functie in de wijk aan te geven. Maar waar de moslims hun hele moskee alsnog lijken op te geven om wille van een religieus standpunt, dwingt de realiteit de katholieken tot aanpassing aan het stadsdeel: de financiële situatie van de parochie laat het niet langer toe een vrijwel ongebruikte kerk te blijven onderhouden.
Toch heeft ook de kerk nog een klein kansje om geen religieus gezichtverlies te leiden: de burger mag het stadsdeel gaan adviseren in een keuze uit vijf mogelijke bestemmingen, waarvan er twee aan de wensen van de kerk voldoen. Een unieke kans voor de burger om eens inspraak te hebben op het beleid van de Katholieke kerk. Misschien een ideetje voor de moskee?
