Vandaag heb ik mij bezig gehouden met de ideologie van de NSB. Het vreemde van de geschiedenis van de NSB is, dat die eigenlijk nog niet geschreven is.
Chris van der Heijden schreef onlangs in NRC Handelsblad ‘vertel het hele verhaal van de oorlog en betrek dus ook de NSB erbij’. Een terechte oproep, hoewel er inmiddels kastenvol boeken over Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn geschreven, gaat maar een handje vol boeken over de NSB er is slechts één boekenplank te vinden met boeken die in hun geheel over de NSB gaan. Daar komt nog eens bij dat veel van de bestaande literatuur alleen de periode voor 1940 behandelt.
Zoals het enige boek dat een overzicht geeft van de ideologie van de NSB: De NSB tussen nationalisme en ‘volkse’ solidariteit van Ronald Havenaar. Wat ik vandaag (nog) eens goed gelezen heb. Nog een boekje over ‘de NSB en de kerken’ (ook al over de vooroorlogse periode) en dan heb je het, zeker wat ideologie betreft, wel gehad.
(Overigens is er natuurlijk behoorlijk wat geschreven over individuele ‘foute’ Nederlanders)
