De Baarsjes - Weet u het nog? Vier jaar geleden, het was 4 mei en na afloop van de herdenking voetbalden Marokkaanse jongens met de herdenkingskransen op het Mercatorplein. Een groot gebrek aan integratie, inlevingsvermogen met de Nederlandse samenleving, onaangepast gedrag. Toch? Achteloos surfend om nog eens even na te gaan hoe dit nou precies in elkaar zat en hoe de discussies hierover verlopen zijn, kwam ik een opvallend bericht tegen:
“Maar net waren gisteravond de twee-minuten-stilte voorbij, of op het Mercatorplein kwamen zeker 700 opgeschoten jongens in beweging en gingen zich te buiten aan baldadigheid en uitspattingen, die alle een vernielend karakter droegen. Waar de jongelui -in leeftijd varierend van 15 tot 19 jaar- het ‘t eerst op hadden voorzien, was het tramhuisje op het Mercatorplein. Terstond na de plechtige ogenblikken bij de aangrijpende stilte sneuvelden van dit gebouwtje enige ruiten. De politie, die op een en ander goed was voorbereid, maakte korte metten met de ‘nozems’. Hier en daar vielen rake (gummistok) klappen. Zes jeugdige arrestanten zijn later door hun ouders van het politiebureau gehaald.” (Trouw, 5 mei 1962)
De jaren daarvoor hadden zich al vergelijkbare taferelen voor gedaan op het plein in De Baarsjes. Zo schreef De Volkskrant op 5 mei 1961: “Door de ervaring van vorige jaren wijzer geworden, hadden vele politiemannen van Devaselstraat omstreeks acht uur postgevat op het Mercatorplein, waar ieder jaar een traditionele nozemrel plaatsgrijpt.”
Natuurlijk, dodenherdenking verstieren is een onsmakelijke bezigheid, maar zonder voorgeschiedenis, nog wel op dezelfde plaats was het niet. Veertig jaar geleden waren het ‘nozems’, vier jaar geleden Marokkanen. Jammer dat ik dit verhaal toen nergens gehoord heb.
