Laatste berichten
Archief
| S | M | T | W | T | F | S |
|---|---|---|---|---|---|---|
| « Jan | ||||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | |||
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | |||
Flickr
Tags
Nieuwe coalitie in De Baarsjes
Na 3 jaar gaat de PvdA in De Baarsjes dan toch voor een coalitie met GroenLinks. Iets wat vlak na de verkiezingen wat betreft verkiezingsprogramma’s toch echt al voor de hand lag maar niet gebeurde.
Peper en kruidnagel
Ik ga emigreren. Althans een beetje. Van West naar Oost. Vrijdagochtend kreeg ik, na anderhalf jaar actief op woningen reageren, een e-mail met de mededeling: “Geachte heer Ponte, U bent de eerste kandidaat voor [een] woning Padangstraat.” Als alles goed gaat mag ik dus binnenkort een piepklein huisje-met-tuin aan de andere kant van de stad betrekken. De sleutel heb ik nog niet, maar na een speurtochtje door mijn administratie en een ritje naar het stadsdeelkantoor kon ik de benodigde paperassen in ieder geval overhandigen. Dat kan dus niet meer fout gaan zou je denken.
Koop eens wat vaker in je eigen buurt
De kantoorboekhandel in de Jan Evertsenstraat stopt ermee. De eigenaresse is het gezeik zat. Ze wordt, naar eigen zeggen, iedere dag uitgekafferd als ze geen wisselgeld heeft, het krantje van Woningnet op is of de pinautomaat buiten het niet doet. Mensen kopen nauwelijks meer dan sigaretten. Dan vraagt de huurbaas uit Laren ook nog eens 4.200 euro per maand. Alles opgeteld is het haar teveel geworden. De buurt gaat volgens deze middenstander hard achteruit en zij ziet geen toekomst meer.
Toch is er ook een andere kant aan dit verhaal. Zodra de zon schijnt zitten de terrassen van de hippere cafés en restaurants bomvol. Vrijdagavond is het nieuwe Portugese restaurant waar een maaltijd zo’n twintig Euro kost afgeladen. Daarnaast is de gemiddelde wachttijd voor een huurwoning opgelopen tot 13 jaar en ligt de prijs voor een koophuis al bijna op het Amsterdamse gemiddelde.
(more…)
Iftar bij de snackbar
Donderdag even voor half acht, de snackbarman pakt een flesje sinas uit de koeling en schenkt een glaasje in voor een jongen die al een paar minuten geduldig staat te wachten. ‘Hier neem maar’, zegt hij, terwijl hij hem een knapperig kippenpootje geeft, ‘je moet ook wat drinken, kameraad’. Hij neemt zelf ook wat slokken uit het flesje, een hap van het een of ander en steekt vlug een sigaret op. Ik krijg een plastictasje met daarin een kaassoufflé en een patatje-met en ga naar huis. Het vasten is gebroken.
Een eigen stukje Noordpool
Met het smelten van het poolijs staan we op de drempel van een nieuw tijdperk van verovering en kolonisatie. Want van wie zijn die olie- en gasvelden onder het ijs eigenlijk? Een unieke mogelijkheid doet zich weer voor – passers en linialen gereed – er kan weer eens wat verdeeld worden.
Ooit hadden ‘wij’ ook een stukje Noordpool: Jan Mayen. Een eiland dat werd ontdekt door Jan Jacobszoon May van Schellinkhout. Veel is het niet geworden met Jan, al is mijn straat naar hem vernoemd, hij heeft aan zijn gevaarlijke zeereizen niet eens een eigen Nederlandse wiki-vermelding overgehouden, laat staan dat hij canonwaardig is. Toch is dat eigenlijk jammer, want het lukte die Hollanders bijvoorbeeld om in pakweg 30 jaar bijna alle walvissen in de omgeving van het eiland uit te roeien (wat dat betreft heeft Jan Mayen een zeer geschikte nieuwe eigenaar). Ook daar werd iets groots verricht.
Jammer dat het eiland voor de moderne mens niets te bieden heeft, anders hadden we toch maar een mooi claimpje op die nog te plannen liniaalconferentie gehad. De herovering van zo’n eiland zou op de CV van Balkenende toch werkelijk niet misstaan.
