Laatste berichten
Archief
| S | M | T | W | T | F | S |
|---|---|---|---|---|---|---|
| « Apr | ||||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||
Flickr
Tags
[folia] Duits Historicus spreekt over massamoordenaars
In een goed gevulde collegezaal in de Oudemanhuispoort hield Harald Welzer, directeur van het Duitse Center for Interdisciplinary Memory Research in Essen, maandag 23 oktober een lezing over massamoordenaars.
Welzer bezocht Amsterdam ter promotie van de Nederlandse vertaling van zijn nieuwe boek Daders: Hoe normale mensen massamoordenaars worden dat deze maand bij uitgeverij Ambo-Anthos verschenen is. [Lees verder op Folia.nl]
[Folia] Israelische soldaten in Universiteitstheater
“I was ashamed of myself the day I realized that I simply enjoy the feeling of power” zei ex-soldaat Noam Chayut van het Israelische leger gisteren in het volle Universiteitstheater. Hij opende daar zijn fotopresentatie over de bezetting van de Palestijnse gebieden. [Lees verder op Folia.nl]
[AC] De laatste tram
Ik ben nu al een paar weken fietsloos, dat is vervelend. Op zich is het Amsterdamse openbaar vervoer goed, veel trams en bussen die meerdere malen per uur naar iedere uithoek van de stad rijden. De mensen klagen niet, zoals bij de Nederlandse Spoorwegen, als de tram een minuutje of wat later komt, immers die tijden bij de halte zijn onder voorbehoud. Als je tussen vijf en zes ‘s middags ergens naar toe moet, weet je dat je twintig minuten nauwelijks adem kunt halen, maar daar kun je natuurlijk rekening mee houden.
Dat de tijden op de haltes slechts ‘een indicatie’ geven van de vertrektijd vind ik prima, ik weet dat de volgende nooit heel erg lang op zich laat wachten. Toch is er één vertrektijd waar ik wel aan hecht: die van de laatste tram. De tram die voorkomt dat je naar huis moet lopen, de tram die voorkomt dat je uren onderweg bent om via Centraal Station met het nachtnet thuis te komen.
» lees meer op Amsterdam Centraal
[Amsterdam Centraal] Mede mogelijk gemaakt door de kraakbeweging
Rechts in de zaal bidden de mannen, links achter gordijnen van oranje bouwzijl bidden de vrouwen en daartussen in zitten wat mannen op klapstoeltjes. Er wordt zachtjes gesproken, normaal gesproken hoort daar natuurlijk een glaasje koffie of thee bij, maar nu zitten de heren overdag op een droogje vanwege het vasten.
Voor de ramen hangen niet alleen teksten in het Arabisch, zoals je die deze maand bij iedere Turkse of Marokkaanse winkel ziet, maar ook posters tegen Dekker, tegen fascisme en de bekende kraaktekens. Het al sinds de oplevering leegstaande kantoorpand aan de Bos en Lommerweg 284-286, dat over de ring weg is gebouwd, werd een paar weken geleden gekraakt. Een aktiekraak, zoals dat genoemd wordt, tegen de grootschalige leegstand van kantoorpanden in Amsterdam en natuurlijk het nog steeds op handen zijnde kraakverbod. Nadat er vorige week nog een feestje werd gegeven is de ruimte overgedragen aan de Marokkaanse gemeenschap, die, vanwege de grote vraag tijdens de ramadan, een tekort aan gebedsruimte heeft.
[Amsterdam Centraal] Nieuwe ronde in de bang-maak-campagnes
Herinnert u zich nog de treinen, die, na waarschuwingen van verontruste reizigers, urenlang stilstonden (“een moslim met een rukzak gesignaleerd!”)? Ten onrechte werden mannen met baard en djellaba geblinddoekt afgevoerd door zwaar bewapende anti-terreureenheden.
Gisteren gaf burgemeester Cohen de aftrap van een nieuwe anti-terrorisme-campagne. Op zich is terrorismebestrijding natuurlijk een goede zaak (zolang we er niet al te veel burgerrechten aan opofferen, zou ik daar aan toe willen voegen). Maar bij het startsein van de nieuwe campagne gisteren moest ik vooral terugdenken aan een arme angstige vrouw in trein van Utrecht naar Amsterdam vorig jaar. Het was november en overal hingen posters met teksten als: “ik laat nooit mijn tas onbeheerd achter”. Een paar stoelen voor mij vroeg een jongeman aan de vrouw tegenover hem of zij even op zijn tas kon letten, dan kon hij zonder al die spullen naar de wc, tot voor kort een vrij gebruikelijke gang van zaken. Deze vrouw raakte echter in paniek, zodra de man de coupé had verlaten, begon zij te roepen: “zag u dat, een Arabische man die zijn tas achterliet! Echt!”