Laatste berichten
Archief
| S | M | T | W | T | F | S |
|---|---|---|---|---|---|---|
| « Apr | ||||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||
Flickr
Tags
Rwanda schaft de doodstraf af
Het parlement van Rwanda heeft vrijdagavond in meerderheid gestemd voor afschaffing van de doodstraf. Rwanda hoopt dat landen daardoor eerder over zullen gaan tot het uitleveren van genocide-verdachten aan het Afrikaanse land.
De afschaffing van de doodstraf is belangrijke stap vooruit. In de jaren negentig had Rwanda nog grote kritiek en weinig vertrouwen in het Rwanda-tribunaal omdat het de doodstraf niet kon opleggen. Ook genocideslachtoffers reageren positief op de afschaffing van de doodstraf. Volgens voorzitter Theodore Simburudali van de Ibuka genocide overlevenden groep “weerhield [de doodstraf] mensen er niet van de kapmessen op te nemen en hun naasten af te slachten. Daarom zijn we niet bezorgd om het schrappen ervan”.
Tijdens de Rwandese genocide in 1994 werden in ongeveer 100 dagen ongeveer 800 duizend tutsi en gematigde hutu afgeslacht, tienduizenden verdachten zitten nog vast in Rwanda in afwachting van berechting. Het Rwanda-tribunaal, dat zich vooral richt op de ‘hooggeplaatste’ verdachten, heeft tot eind 2008 de tijd om de zaken tegen genocideverdachten af te ronden. De afschaffing van de doodstraf biedt mogelijk een opening om niet afgeronde zaken aan Rwanda zelf over te dragen.
Nieuw boek over Rwandese genocide
“De genocide in Rwanda had voorkomen kunnen worden als de aanwezige signalen door de verantwoordelijken indertijd adequaat waren geïnterpreteerd en gecommuniceerd. Ondanks de beschikbare kennis en benodigde middelen lieten zij na actie te ondernemen.” Dat stellen Fred Grünfeld, bijzonder hoogleraar ‘Oorzaken van grootschalige mensenrechten-schendingen’ aan de Universiteit Utrecht en zijn co-auteur Anke Huijboom in hun boek’The failure to prevent genocide in Rwanda: the role of bystanders’.
Vanaf 7 april 1994 werden in ongeveer 100 dagen 800.000 tutsi en gematigde hutu vermoord. Volgendens de onderzoekers had dit voorkomen kunnen worden als “vroegtijdige waarschuwingen voor een naderende genocide waren omgezet in preventieve acties”. Grünfeld en Huijboom baseren dit aan de hand van onderzoeksrapporten, archieven en interviews. Volgens hen hebben leidinggevende politieke ambtenaren van de VN waarschuwingen van de meest gezaghebbende bronnen over wreedheden en voorbereidingen voor de genocide genegeerd. Vroegtijdige preventieven maatregelen werden zelf tegengehouden.
Dit zijn op zich geen nieuwe conclusies, maar het is belangrijk om ze nog eens te benadrukken. Dat doen Grünfeld en Huijboom, volgens de Universieit Utrecht, in hun boek dat 24 mei in Utrecht gepresenteerd wordt.
Alison des Forges – Leave none to tell the Story
Mensenrechtenactivist en historica Alison des Forges houdt zich al jaren bezig met Rwanda. Voor Human Right Watch schreef zij in 1999 het boek Leave none to tell the story over de Rwandese genocide. Het boek is in zijn geheel te lezen op de website van de website van die mensenrechtenorganisatie.
Jacques Presser – Ondergang
)
Inleiding Hoofdstuk 1: Naar het isolement mei 1940 – september 1941
“Dit boek behelst de geschiedenis van een moord. Een moord, tevens massamoord, op nimmer gekende schaal, met voorbedachten rade en in koelen bloede gepleegd. De moordenaars waren Duitsers, de vermoorden Joden, in Nederland ongeveer honderdduizend, nog geen twee percent overigens van het totaal aantal slachtoffers, door deze Duitsers bij hun Endlösung der Judenfrage gemaakt. De hier te lande woonachtige Joden werden in een proces van ontrechting en isolering van vrijwel alles beroofd, weggevoerd en in wetenschappelijk-systematische, technisch welhaast onberispelijke stijl omgebracht. Stadsbewoners en plattelanders, orthodoxen en vrijzinnigen, gezonden en invaliden, ouden en jongen, gezinnen en enkelingen, Nederlanders en vreemdelingen: mannen, vrouwen en kinderen. Zonder overhaasting, weldoordacht, geregistreerd en gereglementeerd. De moordenaars waren niet zelden bruten en ongeletterden, maar dikwijls ook gestudeerden en intellectuelen met een onuitroeibare voorliefde voor literatuur, beeldende kunsten en muziek; velen hunner waren zorgzame huisvaders, geenszins verstoken van Gemüt, vrijwel allen vierden het Kerstfeest en hervatten daarna hun arbeid: de moord op ontelbare mannen, vrouwen en kinderen, weerloze mensen, medemensen.”
Ondergang staat compleet online bij de Digitale bibliotheek voor de Nederlandse Letteren.
PvdA stelt kamervragen over aanwezigheid van Rwandese genocidaires in Europa
Kamervragen van 26 april 2007 aan de ministers van Justitie en Buitenlandse Zaken van Tweede Kamerleden Van Dam en Wolffsen (PvdA) over Rwandese genocide-verdachten in Europa.