Je zou er maar voor betaald hebben

Soms snap je ineens al dat gekanker over voetbal. Gisteren was ik bij Nederland-Albanie. Jeroen had kaartjes gekregen en nam mij mee. Ik was al jaren niet in een voetbalstadion geweest en nog nooit in de Arena (vroeger ging ik nog wel eens naar De Kuip met mijn vader). Hoewel ik, buiten de EK’s en WK’s om, normaal gesproken gewoon doorzap, is het best geinig zo’n voetbal wedstrijd te bekijken. Uiteindelijk werd het 2-1 voor Nederland (met een eigen doelpunt van Albanie), zeer slecht gespeeld tegen een niet al te sterke tegenstander.

Dat vind ik op zich allemaal nog tot daar aan toe, ik neem aan dat die jongens hun best deden en dus gewoon niet veel beter kunnen.

Wat ik wel echt belachelijk vind, is de prijs die ze voor zo’n kaartje durven te vragen: VEERTIG euro. Of te wel je kan er vijf of zes keer voor naar de bioscoop (even afhankelijk van welke natuurlijk), ook kan je er dertig kwaliteitskranten van kopen (hoewel die binnenkort allemaal gratis moeten), twee nieuwe boeken, 12 broodjes falafel of 100 niet te drinken kopjes koffie op de universiteit. Daar ga je dus wel van zeiken, die prijs-kwaliteit verhouding.